नागरिक कार्यशालासँग बनाइएको खेतको “चल्ने कुर्सी” मिन्ना कार्गो

छिमेकमा खुलेको नागरिक कार्यशाला

सन् 2013 मा किताकागायामा लेजर कटर लगायत डिजिटल निर्माण मेसिन भएको नागरिक कार्यशाला “FABLAB Kitakagaya” खुल्यो। खुल्नुअघि जनवरीमा खेतका सदस्यहरूसँग के बनाउन सकिन्छ भनेर विचार गर्ने बैठक गर्‍यौं। त्यहाँ निर्णय भएको योजनाको पहिलो चरण मेमा गरिएको “कृषि औजारमा लोगो कुँदने कार्यशाला” थियो। बेलचा, कुटो, कोदालो जस्ता खेतमा सधैं प्रयोग हुने औजारमा लोगो राखियो।

सदस्यहरूको आवश्यकताबाट जन्मिएको औजार

त्यसपछि सुरु गरेको “मिन्ना कार्गो” हो। बिरुवा पातलो पार्दा लामो समय बस्नुपर्दा खुट्टा र ढाड दुख्छ। खेतका सदस्यहरूको त्यही चिन्ताबाट जन्मिएको भण्डारणसहितको चल्ने कुर्सी हो। डिजाइन समकालीन कलाकार कोउ ओसामुले गर्नुभयो। सामग्री सटीक काट्ने काम FABLAB का मेसिनले गरे। कलाकार, कार्यशालाका इन्जिनियर र प्रयोग गर्ने खेतका सदस्य, तीनै पक्षले बनाएको औजार हो।

सन् 2013 को “मिन्ना नो उएन उत्सव” मा सार्वजनिक गरेर, त्यही जाडोदेखि जोड्ने कार्यशाला सुरु गर्‍यौं। सन् 2014 मा कोउसानको स्मृति प्रदर्शनीसँगै दुईपटक गर्‍यौं, र सन् 2016 को मेमा पनि गर्‍यौं। कामको 80 प्रतिशत भागहरूलाई सिरिसपेपरले घोट्ने हो। कुना कति घोट्ने भन्नेअनुसार रूप फरक हुन्छ र माया पनि बढ्छ। हेर्दाहेर्दै करिब 30 वटा कार्गो संसारमा पुगिसकेका थिए।

ठाउँलाई बलियो बनाउने “बनाउन सक्ने” शक्ति

डिजिटल डेटा भएमा उही सामग्री जतिबेला पनि काट्न सकिन्छ। आवश्यक परे पुनः उत्पादन गर्न सकिने, व्यावहारिक कला। यही मिन्ना कार्गोको अवधारणा थियो।

खेत चिन्ताहरू आँखाले देखिने ठाउँ हो। त्यहाँ बनाउने सीप भएको कार्यशाला जोडिँदा चिन्ताहरू सीधै औजार बनाउने विषय बन्छन्। आफ्नै हातले बनाएका चिज ख्याल गरेर प्रयोग गरिन्छन्। खेत र वस्तु निर्माणको संयोजनमा अझै धेरै सम्भावना छ भन्ने हामीलाई लाग्छ।