ของใช้เล็ก ๆ ที่ช่วยไว้จากอาคารที่รื้อถอน และฟืนจากเศษวัสดุ

เปลี่ยนที่ตั้งของบ้านร้างให้เป็นฟาร์ม

ในปี 2019 โครงการสร้างฟาร์มใหม่ในเนยางาวะเริ่มเดินหน้า เป็นโครงการรื้อบ้านแถวไม้อายุ 60 ปีที่ถูกทิ้งร้างมาหลายสิบปี และฟื้นพื้นที่นั้นขึ้นเป็นฟาร์มเพื่อชุมชน ภายนอกทรุดโทรมมาก เป็นอาคารที่สร้างปัญหาให้กับเมืองด้วย แต่เนื่องจากเดิมเป็นที่ดินแปลงผัก สภาพดินจึงดีมาก

“ช่วยกู้” ก่อนรื้อถอน

ก่อนการรื้อถอนในเดือนพฤศจิกายน ปี 2019 เราตรวจดูภายในอาคาร และตัดสินใจช่วยเก็บของเล็ก ๆ และบานประตูหน้าต่างที่เก็บไว้ได้ อาคารมี 4 หลัง โดยหลังหนึ่งมีแผนปรับปรุงให้ทนแผ่นดินไหวไปพร้อมกัน เพื่อทำเป็นครัวและห้องรับแขกที่ทุกคนมารวมตัวได้

บานประตูหน้าต่างกระจกลายนูนเป็นสิ่งที่หาได้ยากในปัจจุบัน อยากเก็บไว้ทั้งหมด แต่ไม่มีที่วาง จึงต้องจำใจยอมแพ้ ถ้าวันหนึ่งหาโกดังหรือที่ขายได้ ก็อยากสต็อกบานเหล่านี้ไว้แล้วนำออกหมุนเวียนต่อ เราจากกันโดยคิดเช่นนั้น แทนที่จะเก็บบาน เราจึงมองหาของเล็ก ๆ ที่ไม่กินที่เป็นหลัก มีลูกบิดประตูแปลกตาที่ติดอยู่บางห้อง และโคมไฟที่มีบรรยากาศแบบเอเชีย เราทำความสะอาดและตั้งใจนำไปใช้ในห้องรับแขกและโครงการอื่น ๆ

เศษวัสดุที่กลายเป็นไฟ

เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2021 เราผ่าฟืนจำนวนมากสำหรับพิซซ่าจากเตาอบหินในงานตลาดนัด ฟืนที่ใช้คือวัสดุเหลือจากงานช่างและงานก่อสร้าง เสาไม้จากการรื้อถอนในเนยางาวะ และต้นไม้ล้มในสวนสาธารณะที่ได้รับมาตากให้แห้ง

เวลารื้ออาคาร ปกติทุกอย่างจะกลายเป็นขยะ แต่ถ้าลงแรงอีกนิด ของเล็ก ๆ ก็ได้ใช้ในที่ใหม่ เสาก็กลายเป็นฟืนให้ไฟทำอาหาร การหมุนเวียนทรัพยากรในชุมชนเริ่มได้โดยไม่ต้องมีอุปกรณ์พิเศษ กระบวนการเปลี่ยนที่ตั้งของบ้านร้างให้เป็นฟาร์มนั้นเองก็เป็นโอกาสเรียนรู้เรื่องวงจร