अभिभावक र बालबालिकाको खेतमा पहिलो पाइला, तीन महिनाको तरकारी अनुभव कोर्स

“निरन्तर गर्न सकिएला कि” भन्ने चिन्ताको उत्तर

खेतीको काम पहिलोपटक हो, निरन्तर गर्न सकिएला कि भन्ने चिन्ता छ। परीक्षणका रूपमा गरेर हेर्न मन छ तर अवसर छैन। खेतमा यस्ता आवाज प्रायः आउँछन्। त्यसैले सन् 2017 को जुलाईदेखि सेप्टेम्बरसम्म तीन महिनाका लागि “गर्मीको तरकारी अनुभव कोर्स” सुरु गर्‍यौं। कर्मचारीले पहिल्यै उब्जाएको भाग समेत जोडेर दुई खण्ड (12 वर्गमिटर) मा सहयोगसहित तरकारी खेती र फसल टिप्ने अनुभव गर्न मिल्ने कोर्स हो।

साना पञ्जा र बालबालिकाको बेलचासहित

सहभागी बालबालिकासहित 8 जना थिए। बालबालिकाको खेतमा पहिलो दिन, आमाहरूले हेरिरहेका बीच साना पञ्जा र बालबालिकाको बेलचाले काम सुरु गरे। माटो नरम पारेर मल मिसाए, कोमात्सुना, मूला र स्विस चार्डको बीउ छरे। “गोलभेँडामा थोरै पानी हुन्छ” “भण्टामा प्रशस्त” भन्दै बालीअनुसार पानी हाल्ने फरकमा पनि ध्यान दिँदै ठूलो झारीले मिहिनेत गरे। अन्त्यमा पहिल्यै हुर्काइएका भण्टा, चेरी गोलभेँडा, काँक्रो र तुलसी सबैले बाँडेर टिपे। सरसफाइ पनि बालबालिकाले नै गरे।

सेप्टेम्बरदेखि “शरद ऋतुको तरकारी अनुभव कोर्स” पनि सुरु गर्‍यौं। सहभागी स्कुल जानुअघिका बालबालिका र आमाहरू थिए। सुन्तला रङको चाइनिज बन्दा र बैजनी बन्दा बिरुवा रोपे, मूला, सलगम र गाजर बीउबाट उब्जाए। माटो कडा नपार्न, मायालु तरिकाले सुमसुम्याउँदै मिलाउनु नै गुर हो। साना बीउ समात्न गाह्रो हुने भएकाले आमाहरूको सहयोग लिँदै रोपे।

खेतमा परिवारको समय

कंक्रिटैकंक्रिट भएको सहरमा बुट लगाएर बेलचा समात्ने अवसर सजिलै आउँदैन। समयको चिन्ता नगरी परिवारसँगै ढिलोसँग बिताउन मिल्ने ठाउँ पनि कम छन्। अनुभव कोर्स यस्तो अभिभावक र बालबालिकाको समय खेतमा बनाउने प्रयास थियो।

बालबालिकाका लागि आफैंले हुर्काएको तरकारी आफ्नै हातले टिप्ने पहिलो अनुभव। वयस्कका लागि खेत भएको जीवन परीक्षण गर्ने प्रवेशद्वार। अभिभावक र बालबालिका सँगै माटो छुने समय बालहुर्काइभित्रको सानो समृद्धि बन्छ भन्ने मलाई लाग्छ।