“उत्पादन विकास समूह” को स्थापना
सन् 2013 को अगस्टमा किताकागायाको मिन्ना नो उएनमा सदस्यहरूको स्वैच्छिक क्लबको दोस्रो “उत्पादन विकास समूह” स्थापना भयो। क्याटरिङ र फसल भोज दोहोर्याउँदै जाँदा “यति स्वादिष्ट चिज अझ धेरै मानिसलाई पुर्याउन उत्पादन बनाएर बेच्नु नै सबैभन्दा राम्रो हो” भन्ने आवाज बलियो भएपछि इच्छुकहरूले सुरु गरेका हुन्।
पहिलो भेलामा विभिन्न ठाउँका स्मारिका चाख्दै अबको दिशाबारे छलफल गर्यौं। टेबलमा खेतमा प्रशस्त फलेको गोलभेँडाको जाम र सदस्यहरूले ल्याएको अचार पनि सजिए। एकैपटक खान नसकिने गरी फल्ने खेतमा यस्ता संरक्षित खानेकुरा निकै काम लाग्छन्।
करी लिएर स्थानीय कार्यक्रममा पसल
सन् 2017 को अक्टोबरमा “करी विकास समूह” स्थापना भयो। खेतमा फलेका तरकारी र जडीबुटी प्रयोग गरी सदस्यहरूले विचार साटेर मौलिक करी बनाउने समूह हो। पहिलो लक्ष्य खेतको छिमेकी नामुरा जहाज कारखानाको पुरानो ठाउँमा हुने “KITAKAGAYA FLEA” मा पसल राख्नु थियो।
जम्मा हुनेहरू पेशेवर करी पसलका, पसल खोल्ने तयारीमा तालिम लिइरहेका, एसियाली खानाका निपुण जस्ता करीसँग नाता भएका छ जना खेतका सदस्य थिए। “स्वस्थ”, “जापानी र औषधीय खानाको अनुभूति पनि”, “तरकारी प्रशस्त” भनेर साटिएका विचारलाई खानाको दृष्टिले माझेर “जराजाति तरकारी प्रशस्त जापानी दाशी करी” बनाउने निर्णय भयो। अन्तिममा राखिने पातसहितको मूला पनि तुरुन्तै बीउ छरियो। नमुना बनाउने काम कामपछिको हप्ताको रातमा भयो। खेतको हरियो खुर्सानी प्रशस्त प्रयोग गरी, बनाउने तरिकाको फरकमा चकित हुने आवाज चारैतिरबाट सुनिँदै थियो।
उब्जाउनेबाट पुर्याउने पक्षमा
खेतमा उब्जाएका तरकारी आफैं प्रशोधन गरेर बेच्ने। सानो स्तरमा भए पनि यो कृषिको छैटौं औद्योगीकरणको प्रवेशद्वार हो। टोलीले उब्जाएको शरद ऋतुको आलुबाट विशेष आलुको चिप्स बनाउने योजना बनाएको टोली पनि थियो।
उत्पादन बनाउनुपर्दा स्वाद मात्र होइन, परिमाण, लागत र पुर्याउने तरिकासम्म सोच्नुपर्छ। शौखको खेत सहरको सानो अर्थतन्त्रसँग जोडिँदै जान्छ। सदस्यहरूको “गरेर हेर्न मन छ” बाट सुरु हुने उत्पादन निर्माणमा त्यस्तो सम्भावना छ भन्ने हामीलाई लाग्छ।