การทำผลิตภัณฑ์ของสมาชิก ที่เกิดจากผักในแปลง

การก่อตั้ง “ชมรมพัฒนาผลิตภัณฑ์”

เดือนสิงหาคม ปี 2013 “ชมรมพัฒนาผลิตภัณฑ์” ชมรมอิสระของสมาชิกลำดับที่ 2 ก็ก่อตั้งขึ้นที่มินนะโนะอุเอ็น คิตะคางายะ เมื่อทำเคเทอริงและงานเลี้ยงเก็บเกี่ยวซ้ำหลายครั้ง เสียงที่ว่า “เมื่ออร่อยขนาดนี้ การทำเป็นสินค้าแล้วขายคือวิธีที่ดีที่สุดที่จะส่งถึงคนมากขึ้น” ก็ดังขึ้น อาสาสมัครจึงตั้งชมรมนี้ขึ้นมา

ในการรวมตัวครั้งแรก เราชิมของฝากจากที่ต่าง ๆ ไปพลางคุยกันถึงทิศทางต่อไป บนโต๊ะมีแยมที่ทำจากมะเขือเทศที่เก็บได้มากมายในฟาร์ม และผักดองที่สมาชิกนำมา ฟาร์มที่บางครั้งเก็บผลผลิตได้มากเกินกินหมดในคราวเดียว อาหารถนอมแบบนี้จึงมีประโยชน์มาก

ออกร้านในอีเวนต์ท้องถิ่นด้วยแกงกะหรี่

เดือนตุลาคม ปี 2017 “ชมรมพัฒนาแกงกะหรี่” ก่อตั้งขึ้น เป็นชมรมที่สมาชิกช่วยกันเสนอไอเดียทำแกงกะหรี่สูตรเฉพาะ จากผักและสมุนไพรที่ปลูกในฟาร์ม เป้าหมายแรกคือการออกร้านใน “KITAKAGAYA FLEA” ที่จัดบนที่ตั้งเดิมของอู่ต่อเรือนามุระ ซึ่งอยู่ใกล้ฟาร์ม

ผู้ที่มารวมกันคือสมาชิกแปลงผัก 6 คนที่เกี่ยวข้องกับแกงกะหรี่ ทั้งเจ้าของร้านแกงกะหรี่ตัวจริง ผู้ฝึกฝนเพื่อเปิดร้าน และผู้เชี่ยวชาญอาหารเอเชีย ภาพลักษณ์ที่ช่วยกันเสนอ เช่น “ให้ดีต่อสุขภาพ” “มีกลิ่นอายญี่ปุ่นและอาหารเป็นยาด้วย” “ผักเยอะ ๆ” ถูกขัดเกลาจากมุมมองของการทำอาหาร จนตกลงทำ “แกงกะหรี่น้ำซุปดาชิญี่ปุ่นใส่ผักรากเยอะ ๆ” หัวไชเท้าแดงมีใบที่วางตอนสุดท้ายก็หว่านเมล็ดทันที การทดลองทำจัดขึ้นในคืนวันธรรมดาหลังเลิกงาน ใช้พริกเขียวจากแปลงอย่างเต็มที่ และมีเสียงทักทายกันด้วยความประหลาดใจในความแตกต่างของวิธีทำดังไปทั่ว

จากผู้ปลูก สู่ผู้ส่งมอบ

แปรรูปผักที่ปลูกในแปลงเองแล้วขาย แม้ในระดับเล็ก นี่ก็คือประตูสู่การเป็น “อุตสาหกรรมภาคที่ 6” ของเกษตรกรรม ยังมีทีมหนึ่งที่วางแผนทำมันฝรั่งทอดแผ่นสูตรพิเศษจากมันฝรั่งฤดูใบไม้ร่วงที่ทีมปลูก

เมื่อจะทำเป็นผลิตภัณฑ์ ก็ต้องคิดไม่เพียงรสชาติ แต่รวมถึงปริมาณ ต้นทุน และวิธีส่งมอบ แปลงผักที่เริ่มจากงานอดิเรกเชื่อมไปสู่เศรษฐกิจเล็ก ๆ ของเมือง ผมคิดว่าการทำผลิตภัณฑ์ที่เริ่มจากความรู้สึก “อยากลอง” ของสมาชิกมีศักยภาพเช่นนั้น