โต๊ะอาหารของฟาร์มที่ต่างคนต่างนำมา ช่วยกันทำ และกินด้วยกัน

“คนดาเตะบุ” ที่สมาชิกก่อตั้งขึ้น

เดือนมกราคม ปี 2013 “คนดาเตะบุ” กิจกรรมชมรมที่สมาชิกเป็นแกนนำ เริ่มขึ้นที่มินนะโนะอุเอ็น คิตะคางายะ เป็นการรวมตัวในรูปแบบเรียนรู้การทำอาหาร ช่วยกันคิดว่าจะกินผักจากแปลงอย่างไรดี

ครั้งที่ 2 ในเดือนกุมภาพันธ์คือ “งานพิซซ่าพอตลัก” ผู้เข้าร่วมต่างนำวัตถุดิบมา ผสมกันแบบด้นสดตรงนั้น วางบนแป้งที่ทำเอง แล้วอบ ครั้งที่ 3 ในเดือนมีนาคมคือ “งานพาสต้าพอตลัก” ใช้ต้นหอมจากฟาร์มอย่างเต็มที่ และท้าทายเส้นพาสต้าสดตั้งแต่นวดแป้ง ความถนัดของสมาชิก ทั้งแม่บ้านและพ่อครัวแม่ครัวตัวจริง ได้ใช้ประโยชน์ตรงนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ

บาร์บีคิวพอตลักที่เริ่มจากการตัดหญ้า

เดือนกรกฎาคม ปี 2017 ถือโอกาสที่สมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมากในฤดูใบไม้ผลิ เราจัดบาร์บีคิวพอตลัก เมื่อมาดูแลแปลงของตัวเอง ก็แทบไม่มีโอกาสคุยกับสมาชิกคนอื่นเลย หลังแนะนำตัว เริ่มด้วย “วอร์มอัป” โดยทุกคนช่วยกันตัดหญ้าฤดูร้อนที่ขึ้นยาวถึงทางเดิน จากนั้นแบ่งเป็นทีมซื้อของและทีมก่อไฟ โต๊ะเต็มไปด้วยผักสดที่เพิ่งเก็บและอาหารที่ต่างคนนำมา

บาร์บีคิวเดือนมิถุนายน ปี 2018 มีสมาชิกแปลงผักและสมาชิกคลับมารวมตัว “ชมรมแกงกะหรี่” ที่สมาชิกตั้งขึ้นเตรียมวัตถุดิบตั้งแต่เช้า ครูสอนอาหารไทยเตรียมไก่ย่างให้ ต่างคนต่างนำมา ทำให้โต๊ะอาหารคึกคัก

ความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปเพราะกินด้วยกัน

แม้เป็นคนที่เพิ่งพบกันครั้งแรก เมื่อทำและกินด้วยกันก็คุยกันออกรส บางทีอาจเพราะเป็นพื้นที่ที่ผู้สนใจเรื่องอาหารและเกษตรเหมือนกันมารวมตัวกัน ในวงบาร์บีคิวมีเมล็ดพันธุ์ของไอเดียเกิดขึ้นหลายอย่าง เช่น “ถ้าทำแบบนี้ได้ในอนาคตก็คงดี”

พอตลักเป็นโต๊ะอาหารที่ไม่ตายตัวว่าใครต้องเป็นผู้เลี้ยงรับรอง เพียงต่างคนต่างนำความถนัดและของที่มีติดมือมาแบ่งปัน ก็เกิดโต๊ะที่อุดมสมบูรณ์ได้ ผมคิดว่าสิ่งที่หล่อเลี้ยงชุมชนของแปลงผักมาตลอดคือโต๊ะอาหารแบบนี้ที่สะสมต่อกันมา