खेतको बीचमा सबैले मिलेर ढुङ्गाको भट्टी बनाएको कथा

“ढुङ्गाको भट्टी समूह” को सुरुवात

किताकागायाको मिन्ना नो उएनमा लामो समयदेखि सँगालेको एउटा सपना थियो। खेतमा फलेको गर्मीको तरकारी राखेर तातो तातो पिज्जा खाने। सन् 2014 को नोभेम्बरमा त्यो सपनातर्फ सदस्यहरूमध्ये इच्छुकहरूले “ढुङ्गाको भट्टी समूह” खोले।

सुरुवात बैठकमा ढुङ्गाको भट्टीको किताब खोलेर कस्तो भट्टी बनाउने भनेर छलफल गर्‍यौं। विभिन्न ठाउँका ढुङ्गाका भट्टी हेर्न गएर सिक्दै आफ्नै मौलिक भट्टी बनाउने। ठेकेदारलाई नदिई आफ्नै हातले बनाउने कुरामा हामी अडिग थियौं। डिसेम्बरमा भट्टीमा प्रयोग गर्ने आगोले नफाट्ने इँटा पाउन पनि सफल भयौं।

जगदेखि आफ्नै हातले

निर्माण सन् 2015 को फेब्रुअरीमा सुरु भयो। पहिलो सप्ताहान्तमा छिमेकीलाई अभिवादन र सामग्री किन्ने, अनि जग बनाउने काम भयो। सीप भएका सदस्यले भारी काम लिए, अरू सदस्यले तातो चिया तयार पारे। प्रत्येकले गर्न सक्ने कुरा ल्याएर काम अघि बढाइयो। फेब्रुअरीको अन्त्यतिर जगमा कंक्रिट हालियो र मार्च 22 मा सम्पन्न भएको उत्सव मनाइयो। पिज्जा मात्र होइन, ग्राटिन र धुँवाइएका परिकार पनि बनाइयो, र धेरै सदस्य र पाहुनाले दिन रमाइलो बनाए।

प्रयोग गरिरहँदा मात्र भट्टी जीवित हुन्छ

बनिसकेपछि काम सकिएको होइन। जुलाईमा ढुङ्गाको भट्टी प्रयोग गर्ने कक्षा गर्‍यौं, जहाँ दाउरा च्यात्नेदेखि आगो बाल्ने तरिका, पिज्जाको पिठो बनाउने विधिसम्म ढुङ्गाको भट्टी समूहका सदस्यले सबै सिकाए। भट्टी चलाउन सक्ने मानिस जति बढ्छ, त्यति नै भट्टी ठाउँको साझा सम्पत्ति बन्दै जान्छ।

ढुङ्गाको भट्टीले मानिसहरू जम्मा हुने कारण बनाइदिन्छ। आगो घेरा हाल्दा पहिलोपटक भेटेका मानिससँग पनि स्वाभाविक रूपमा कुराकानी हुन्छ। त्यसपछि पनि कार्यक्रम र कुकिङ कक्षामा धेरैपटक आगो बालिएको छ। खेत, भान्सा र आगो भएमा खानाबाट समुदाय जोडिन्छ। अर्बन फार्मको “खाना” को भूमिका यही भट्टीले सिकाएझैं लाग्छ।