Pagmumuni-muni sa taniman tuwing umaga
Noong Hulyo 2017, nagdaos kami sa Minna no Uen ng sesyon para maranasan ang “Vipassana meditation”. Ito ang paraan ng pagmumuni-muni na sinasabing pinagmulan ng mindfulness. Ang guro ay isa sa mga miyembro ng bukid. Ipinaliwanag niya sa madaling salita kahit ang mahihirap na termino ng Budismo.
Sa espasyong karaniwang pinaglalagyan ng mesa at upuan, naglatag kami ng mga unan at umupo nang direkta sa sahig. Ang pangunahing diwa ay ang “obserbahang mabuti ang sarili sa kasalukuyang sandali”. Itinutuon namin ang atensyon sa paglobo ng tiyan sa paghinga papasok at palabas. Hindi lang sa pag-upo: ginawa rin ito nang nakatayo, habang naglalakad sa labas, at habang gumagalaw ang mga kamay. May walking meditation din na nakatuon sa dama ng paa sa lupa at sa tunog ng hangin. Ayos lang daw kung may pumapasok na sagabal na isipin; ang mahalaga ay bumalik muli sa “ngayon”. Naging marangyang oras ito na hinarap namin ang sarili sa sikat ng umaga habang pinagmamasdan ang luntian ng taniman.
Pagdidisenyo ng “samyo” ng taniman
Noong 2019, sinimulan naming likhain ang “samyo” ng Minna no Uen. Sinasabing malakas ang ugnayan ng pang-amoy sa damdamin at alaala. Nais naming maalala ng mga taong nakikilahok sa amin ang taniman sa mga di-inaasahang sandali. Kaya sinimulan naming bumuo ng mga essential aroma oil na naglalarawan sa tanawin at mga pangyayari sa taniman sa pamamagitan ng amoy.
Ang katuwang namin ay si “suisai”, na mula pa sa mga unang araw ng Minna no Uen ay nakasama na namin sa mga kaganapan sa paggawa ng aroma spray at aroma massage. Nagpalitan kami ng mga susing salita na naglalarawan sa taniman, ilang ulit na gumawa ng mga pagsubok, at nangolekta ng puna mula sa mga miyembro ng taniman na umamoy nito. Gumamit kami ng humigit-kumulang 6 hanggang 8 uri ng essential oil, at tinarget namin ang samyong hindi masyadong masalimuot ngunit may sariling katangian. Sa mga araw ng kaganapan, sinimulan na rin naming magpausok ng aroma sa taniman.
Lugar na nagpapaayos ng isip at katawan
Ang bukid ay lugar na nagpapalaki ng gulay, pero hindi lang iyon. Hinahawakan mo ang lupa, nararamdaman ang hangin, at nababalot ng samyo. Sa tingin ko, ang oras na malayo sa abalang araw-araw at bumabalik ka sa sarili ay nakakatulong din sa kalusugan ng isip.
Dahil ito ay luntiang lugar sa gitna ng lungsod, maaari itong maging sentro ng well-being. Parehong ang pagmumuni-muni at ang samyo ay pagtatangkang ilabas nang bahagya at sinadya ang lakas na likas nang taglay ng bukid.