Konsultasyon mula sa isang after-school club
Isang araw, nakatanggap kami ng konsultasyon mula sa isang nagpapatakbo ng after-school club ng elementarya, ang “TKC Jonan After School”. Sa after-school club, madalas nasa loob ng silid ang mga bata, at gusto nilang magkaroon ang mga ito ng mas maraming karanasang mapalapit sa kalikasan. Nang malaman nilang may Minna no Uen sa malapit, nilapitan nila kami upang itanong kung may maaaring maranasan ang mga bata.
Mga batang nasa Grade 2 hanggang Grade 4 ng elementarya ang mga kalahok. Naalala ko ang wild plant research para sa mga magulang at anak na ginawa namin sa isang community farm sa Adachi, Tokyo, na tinutulungan kong patakbuhin. Napakasaya na ng simpleng pagkolekta ng mga halamang-ligaw at pag-alam ng kanilang mga pangalan. Naisip ko, baka nakakatuwa kung gagawin itong ensiklopedya ng bawat isa. Kaya idinaos namin ang “Paggawa ng Sariling Ensiklopedya ng mga Halamang-Ligaw ng Bata”.
Ang “damo” na naging isang ensiklopedya
Sa kasamaang-palad, umuulan noong araw na iyon, pero sinamantala ng mga bata ang pagitan ng ulan at tumakbo sila sa bukid. Hawak ang pala at gunting, seryoso nilang hinanap ang maraming uri ng damo. Dinala nila ito sa “Minna Kitchen” sa tabi at idinikit sa mga notebook na ipinamahagi.
May batang maayos na gumugupit at nag-aayos ng layout, may batang matapang na nagdidikit na parang bouquet, at may batang nagsusulat nang detalyado ng mga napansin niyang katangian. Kahit ngayon lang sila nagkita, nakakatuwang nakikita mo na agad ang kani-kanilang uri sa paggawa ng ensiklopedya. Pagkatapos, tiningnan namin nang mabuti ang mga ensiklopedya para alamin ang mga pangalan. Medyo marunong ako sa gulay, pero pagdating sa halamang-ligaw, wala akong alam, kaya magkasama kaming nagsaliksik nang husto ng mga bata.
Ang bukid bilang larangan pagkatapos ng klase
Karaniwang tinatawag na “damo” ang lahat ng halamang-ligaw at halos hindi pinapansin. Pero kapag tinipon at inihanay, napakaganda ng maliliit na bulaklak at ng kani-kanilang hugis. Kung kayang tamasahin ng matatanda nang taos-puso, tiyak na masaya rin ito para sa mga bata.
Kung may bukid malapit sa after-school club, nagiging munting fieldwork ang oras pagkatapos ng klase. Isang karanasan ng sariling pagtuklas sa lugar na hindi paaralan at hindi tahanan. Naramdaman naming maaaring makipagtulungan ang taniman sa after-school club bilang ganitong lugar ng pag-aaral.